In de film Inception legt Cobb, gespeeld door Leonardo DiCaprio, uit dat sterven in de droomwereld betekent dat ze erin gevangen blijven, als een soort comateuze toestand. Deze noemen ze limbo, een wereld van ongestructureerde dromen en schijnbaar eindeloze tijd. In Dante’s Inferno maakt Limbo onderdeel uit van de hel, maar wel duidelijk is dat “Although it is in hell, no one is punished in Limbo.” Limbo kan ook uitgelegd worden als “ergens tussen hier en daar”, “noch in de hemel, noch in de hel.”
De afgelopen dagen zit mijn hoofd vol met watten. It feels like being in a limbo. Ik ben wakker en toch slaap ik. Ik sta stil en de rest van de wereld gaat in een razend tempo door. Voor iemand die heel lang niet wist waar ze al die overtollige energie kwijt moest is dat best een beetje eng. Het zou kunnen betekenen dat de ’150 mg of sheer happiness’, ik ga geen emoticons gebruiken, ervan uitgaande dat een hoop mensen toch wel tussen de regels door kunnen lezen, hun werk doen. Dat hoop ik dan maar. Verder hoop ik dat mijn lichaam en geest een manier weten te vinden om hier om te gaan, zonder dat alles wat “mij mij maakt” niet volledig afvlakt. I feel uncomfortably numb.