Vandaag heb ik een jaar verkering. Ik vind het een beetje een ouderwets woord, maar ach, wat is er eigenlijk mis met ouderwets? Ik heb een jaar verkering met de meest geweldige man op aarde. Na amper twee maanden stond mijn leven op z’n kop. Ik had er eigenlijk op gerekend dat hij heel hard weg zou rennen en ik was niet de enige in mijn directe omgeving die die gedachte had. Hij bleef. Hij is mijn rots. Bij hem voel ik me veilig zoals ik me nog nooit bij iemand heb gevoeld. Voor iemand die ‘mannen’ heeft uitgeroepen tot ‘enemy of the heart, mind and soul’ is dat op z’n minst merkwaardig te noemen. Hoe stoer ik ook pretendeer te zijn, in mij huist een echt meisje. Een meisje wat graag met haar vriendje had willen stilstaan bij dit moment. Ik vier het alleen, hij zit al de hele avond bij vrienden en besloot ter afsluiting ook nog wat gaan drinken in onze stamkroeg. Het is ok, want hij is er altijd voor me. Maar toch…..
Tags: Relatie